VREEMD FRAMED / vakantiewoningen op Texel
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Vrije tijd behoort tot één van de snelst groeiende onderdelen van onze economie. Omdat onze tijd steeds schaarser wordt, willen we deze optimaal benutten. Onze leefomgeving raakt in deze ontwikkeling steeds meer betrokken. Het consumeren van het landschap lijkt de enige manier om deze nog te behouden. Architectuur kan daarbij een belangrijke rol spelen. Vooral uit angst voor aantasting van het landschap schiet de architectuur echter vaak tekort.
Het landschap bestaat volgens mij puur bij wijze van haar interpretatie door de bezoeker, die bepaald wordt door de beleving en waarbij de blik cruciaal is. Bij dit project is daarom gekeken naar de verandering van vorm en betekenis van een gebouw in het landschap in relatie tot de bezoeker. In de Texelse duinen komt de problematiek duidelijk naar voren. Door hun grilligheid, uitgestrekheid en schaalloosheid doen zij aan een maanlandschap denken. Ik wil de bezoeker de kans bieden op deze unieke plek te resideren. Het verblijf hoeft niet luxe of groot te zijn, maar is een beschutte plek die nieuwe inzichten in het landschap verschaft.
Dit gebouw gaat niet helemaal met het landschap mee, noch er tegenin, waardoor het enerzijds ingetogen kan zijn en anderzijds, op andere plekken, juist weer erg aanwezig is. Richting en herhaling vormen belangrijke componenten van mijn ontwerp. Herhaling is een manier om on te gaan met massatoerisme. Echter, door gebruik te maken van de duinen ontstaan interessante verschillen en unieke plekken. Enkele ontwerpstrategieën die ik gebruik zijn: inkadering, spelen met hoogteverschil, horizon en uitzicht. Het benadrukken van de schaalloosheid van het landschap en het concentreren op fragmenten in het landschap.
Eenvoudige verblijven van verschillend formaat vormen de bouwstenen van het gebouw. Door ze te herhalen en met het hoogteverschil van het landschap te laten verspringen, ontstaat er een interessant spel. Er geen scherpe scheiding tussen binnen en buiten. De ruimte buiten de verblijven is natuur. Geen rechthoekige doos en geen slagbomen, zoals we dat nu op veel leisurelocaties tegenkomen. Door de manier waarop de bezoekers van het park middels architectuur het landschap beleven, wordt de waardering daarvoor groter. Hiermee krijgt de bezoeker een groter verantwoordelijkheidsgevoel voor het landschap. 
